حتماً از تاثیر اولین برخورد در طرف مقابل آگاه هستید. فکر می کنید اولین چیزی که به طرف مقابلتان نشان می دهد کـه چـه نـوع آدمـی هسـتـیـد چیـسـت؟ بــله، نـحوه دست دادنتان... سـعی کنـیـد هـمیـشه سـفـت و مـحکم دست بدهید، این باعث میشـود کـه در اولین برخورد تاثیر خوبی بگذارید. بعد از بـررسـی و دقــت زیاد روی این موضوع، دست دادن را به پنج گروه تقسیم بندی کرده ام که هر کدام نشاندهنده ی نوعی شخصیت است. ● دست دادن با دست های خیس مسلماً دست دادن های زننده و تنفر آور انواع بسیاری دارد، اما دست دادن با دستهای خیس بدترین آنهاست. حتماً توجه داشته باشید که قبل از دست دادن با کسی دست های خود را کاملاً خشک کرده و آنها را از عرق پاک کنید. ● در اینجا به دو نکته برای چگونگی خشک نگاه داشتن دست هایتان اشاره می کنیم: ۱- قبل از رفتن سر قرارهای مهم یا مصاحبه های کاری دست هایتان را خوب شسته و بعد خشک کنید. دقت کنید که تا موقع دست دادن با فرد مزبور از بستن دست هایتان جلوگیری کنید. چون باعث گرم شدن دست ها و نتیجتاً عرق کردن آنها می شود. ۲- دستان خود را قبل از دست دادن خشک کنید. همیشه دستمالی برای این کار با خود همراه داشته باشید. ● دست دادن شل و ول دست دادن شل و ول نشاندهنده ی ضعف، نداشتن اعتماد به نفس، نداشتن علاقه و ثبات است. مسلماً این خصوصیات متضاد قدرت و استحکام است که ویژگی افراد محترم و موفق است. توصیه می کنم اگر حالت دست دادنتان شل و ضعیف است، هنگام دست دادن کمی نیرو صرف کنید. مطمئناً دست دادن سفت و محکم تاثیر بسیار بهتری در مخاطب می گذارد. ● دست دادن نوک انگشتی مطمئنم قبلاً برایتان اتفاق افتاده است. یک نفر هنگام دست دادن نوک چهار انگشتتان را می گیرد و نمی گذارد که دستتان کاملاً در دستش قفل شود و بعد دستتان را به سختی می فشارد. باید سعی کنید تا می توانید از چنین دست دادنی خودداری کنید. البته ممکن است گاهاً به طور تصادفی یا وقتی عجله دارید برایتان پیش آید. اما به شما توصیه می کنم در این مواقع از فرد مخاطب عذرخواهی کرده و دوباره با او دست بدهید. ممکن است کار خوبی نباشد اما در ذهن فرد مقابل می ماند که چقدر برایش احترام قائل بوده اید. ● دست دادن خیلی محکم قدیمی ها معمولاً اینطور دست می دادند. احتمالاً تا به حال با چنین موردی برخورد کرده اید. فردی احساس می کند قوی ترین مرد جمع است و هنگام دست دادن دستتان را مثل لیمو می چلاند. درست است که من از دست دادن محکم خوشم می آید اما این استحکام نباید موجب ناراحتی طرف مقابل شود. ● دست دادن دوستانه و خودمانی مردم باید عادت کنند دست دادن های عجیب و غریبشان را کنار بگذارند. نیازی به شعبده بازی نیست: یک دست دادن ساده، محکم و دوستانه کافی است. درست است که دست دادن مسئله ای پیش پا افتاده است اما می تواند عامل مهمی در مصاحبه ها و جلسه های اجتماعی شود. سعی کنید که خیلی راحت اما محکم با فرد مقابل دست داده و در چشمانش نگاه کنید تا بهترین تاثیر را در برخورد اول روی فرد مقابل بگذارید .
● هرآنچه باید درباره پیوند روانشناسی و قیافهشناسی بدانید آیا شما بینیتان را عمل كردهاید؟ یا كسی از نزدیكانتان را میشناسید كه تن به جراحی پلاستیك داده باشد؟ طبیعی است كه یكی از این دو جواب آری است، آن هم بخاطر آمار عجیب و غریب جراحی پلاستیك در ایران كه حالا اگر منجر به مرگ و كج و مجی بینی شما یا دوستانتان نشده باشد، حداقل شما را درگیر معضلات درونی با شخصیت جدید دماغ كرده است. ۱. شما بعد از جراحی بینی دچار احساس اعتماد به نفس، خودخواهی و خود زیبابینی میشوید. همه این احساسات، بد نیستند، اما آنچه ما در فرهنگمان دماغ سربالا بودن مینامیم، همان فلسفه افلاطونی قدیمی درباره دماغ است كه سالها پیش توسط این فیلسوف یونانی مطرح شده. ۲. «دماغ سربالاها از خود راضیاند». البته شاید نسبت دادن این جمله به افلاطون كمی عجیب و غریب باشد، اما این فیلسوف قدیم یونانی در رسالهیی كه در باب زیباییشناسی نوشته، مردانی كه دماغ كشیده و بلند دارند و فاصله دماغ و دهانشان زیاد نیست را زیباترین و خوش سیرتترین آدمها دانسته است. ۳. شاید بپرسید خوش سیرتی افلاطونی چه ربطی به خوش صورتی دارد؟ پس حتماً چیزی درباره قیافهشناسی دوران افلاطونی كه بعدها، بارها به صورت رسالههای مختلف در اروپا چاپ شد، نمیدانید! كوكل چهرهشناس در ۱۵۲۳ مقالهیی درباب قیافهشناسی منتشر كرد همراه با فهرستی از دماغهای بزرگ و كوچك افراد مشهور و به كلی به فلسفه افلاطونی و روانشناسی چهره پرداخت. ۴. طبیعی است كه بعضی از ما قیافهشناسی چهارصد سال پیش اروپا را با پیشگویی اشتباه بگیریم، اما اگر بدانیم این چهرهشناس غربی كاملاً از تمدن شرق آغاز شده حتماً در مخالفتهای خودمان تجدید نظر میكنیم، حالا چه روانشناسی بدانیم چه ندانیم! ۵. در تاریخ ایران باستان آمده كه خشایارشاه یكی از زیباترین مردان بود، چون بینی بزرگ و چانه گردی داشت. از نظر دانشمندان قدیم ایران شما بگویید اختر بین و فالگیر و پیشانیبین بینی بزرگ نشانه زیبایی بود، بنابه یادداشتهای تاریخی یافت شده در باب چهرهنگاری شاهان كسی آن روزها به فكر روانشناسی مردم عادی نمیافتاد بینی بزرگ ایرانیان یكی از مشخصات اصلی و نشانه هویت ملی و به معنی علو طبع، شجاعت و بیباكی بود. چیزی كه در تصاویر تخت جمشید و در نقاشیهای یافت شده از دوره ساسانی هم میبینیم. ۶. اینداجین دانشمند و محقق قرن ۱۶ اروپا كه رسالهها و مقالات زیادی درباره بینی دارد در یادداشتی كه در موزه لوور پاریس، پشت یكی از شیشههای دوجداره و ضدآب پیدا میكنید، نوشته: كسانی كه بینی پهن و كوتاه دارند اخلاق پیچیده و خود ستایشان در شكل قرار گیری چانه و بینیشان معلوم است، آنها زیردستان خود را نمیبینند چون دایماً به بالا نگاه میكنند! ۷. حالا اگر علم روانشناسی بیاید و كمی از این در و آن در برایتان صحبت كند و بگوید امروز هم كمی به فلسفه افلاطونی و علوم چهرهشناسی عهد عتیق اهمیت میدهد كه به كلی هم از زیباییشناسی قرن حاضر جداست شما باور میكنید؟ ۸. در روانشناسی مدرن، آدمهایی با بینی خمیده بیپروا و تندخو، اما احساساتی و مهربانند. ۹. همانطور كه چشمان گربهیی نشان دانشی همراه با نادرستی و كینهتوزی در علم قیافهشناسی عهد عتیق است، امروز روانپزشكان با نگاه كردن به چهرههایی كه برای خودمان میسازیم با آن دماغهای سربالا و چشمان گربهیی سرتكان میدهند و میگویند اینكه نامادری سیندرلا است! ۱۰. اگر به ریختشناسی چهرهپردازان سینمای حرفهیی هم دقت كرده باشید، آدمهایی كه دماغهای سربالا و نازك و فاصله لب و دماغ زیاد دارند، گرچه از هوش و زكاوت بیبهره نیستند، اما نماد نادرستی و كینهتوزیاند. ۱۱. لابد تا به حال دیگر با خودتان گفتهاید دماغ جادوگرهای فیلمها كه آنطور قوزدار و بلند و زشت است، چی! ۱۲. در فلسفه چهرهشناسی، كسانی كه دماغشان قوز بزرگ و خمیدگی زیادی دارد، مثل كرگدن آن ضربالمثل قدیمی به پوزه دیگران میخندند، آنها آدمهایی با هوش بسیارند، كه نمیتوانند حماقت دیگران را نادیده بگیرند و البته این دلیل بیذكاوتی خودشان نیست! ۱۳. به نظرم حسابی روانشناسی و چهرهبینی را با هم قاطی كردیم، اگر میخواهید فقط قسمتهای اثبات شده و بیضرر یادداشت را بخوانید به شمارههای (۱۱،۱۰، ۹، ۸، ۵ و ۱) رجوع كنید. ۱۴. لسكوی چهرهشناس فرانسوی قرن ۱۹ در كتاب پرفروشش كه سالها مورد بحث عكاسان و سینماگران مشهور بود و حتی تاحدی زیباییشناسی اوایل قرن بیستم را دگرگون كرد، درباره دماغهای بزرگ نوشته: بینی بزرگ، خواه خمیده، خواه راست، نشانه خوبی است. گرچه چنین آدمهایی خجالتی و كم رو نیستند، اما آرام و باهوشند و فقط گاهی دچار خشم آنی میشوند. ۱۵. خیلی طبیعی است كه شما یا دوستانتان، بعد از جراحی بینی زیبایی كه نماد خون شرقی و هویت ما بوده، كمی دچار دگرگونی، گاهی بیهویتی و گاهی تفاوتهای اخلاقی شوید، شما دارید از یك آدم خون گرم، احساساتی، محتاج به بیان محبت، خالص و كمی عصبی به یك آدم خونسرد، پراعتماد به نفس، خودخواه و سرد تغییر پیدا میكنید!
شناختن آدمها در همان نگاه اول یا چند دقیقه اول، مثل راه رفتن گربه روی شیروانی داغ میماند، سخت است، خیلی هم سخت است، اما اتفاق میافتد! راه و چاهی كه اصول روانشناسی پیش پای ما میگذارد، دقیقا هم راه دارد هم چاه! چون سادهانگاری و تصمیمگیری عاجلانه، از طریق دادههای روانشناسی هم گاهی باعث اشتباهات عجیب و غریب میشود كه تنها از طریق تمرین و تلاش شخص و داشتن یك دید عمیق و جستوجوگر، قابل پیشگیری است. دیدی كه ما به آن میگوییم، دید یك روانشناس كه شما را روی كاناپه مطب روانپزشكیاش برانداز میكند! الف) بگویید طرفتان چی پوشیده تا بگوییم چگونه است. این جمله از شكسپیر نیست، فقط جمله آشنایی است كه یك محقق بسادگی میگوید و اثبات میكند كه حقیقت هم دارد. اینكه لباس پوشیدن، كفشها و حتی موبایل و خودكار آدمها شخصیت اجتماعی و فرهنگ خانوادگیشان را بازگو میكند، هرچند بازی سادهیی نیست اما میتواند واقعی و روزمره باشد، مثلا شما هیچ وقت به جورابهای طرف مقابلتان دقت كردهاید؟ لازم نیست آن طرف مقابل، حتما رییس شركت شما، مدیر مدرسه فرزندتان یا شخصی باشد كه با او قرار كاری دارید، میتوانید دفعه اول دادههای ذهنیتان را روی جوراب مرد یا زنی كه در اتوبوس یا مترو روبرویتان نشسته است، آزمایش كنید! ب) بگویید جورابش چه رنگی و چه جنسی است تا بگوییم چطور زندگی میكند. رنگها نقطههای روشنی هستند كه یك محقق روانشناسی را در تاریكی به مقصد میرسانند، مثل همین رنگ قرمز كه اگر احیانا رنگ جوراب فرد مقابل شما بود، میتواند نشانه تمایل بیمارگونه به جلب محبت و توجه دیگران باشد. علاوه بر این استفاده از رنگ قرمز نشانه بیماریهای نهفته گوارشی و عصبی است و بیشترین تاثیر را روی اطرافیان دارد. در ضمن اگر طرف مقابل شما مرد بود و جوراب قرمز پوشیده بود، روانشناسی را بیخیال شوید و صندلیتان را عوض كنید. در مورد استفاده از رنگهای دیگر هم میشود براحتی تكنگاری كرد، مثل رنگ خاكستری كه رنگ آدمهایی است كه میخواهند كمتر دیده شوند یا رنگ سیاه كه گرچه معمول است رنگ دلمردگی و عدم تسكین است. ج) جورابهایش تمیزند؟ خوب نگاه كنید! قبول دارید كه جورابهای تمیز، سالم و خوشرنگ مشخصه آدمهایی است كه زندگی سالم و محیطی آرام برای لباس پوشیدن دارند، گرچه آدمهای وسواسی را باید از این قاعده جدا كرد، آنها علیرغم داشتن جورابهای تمیز و خوشرنگ و درخشان، آدمهایی عصبی و كم طاقت هستند كه با این پا و آن پا شدن و ناخن جویدن یا نگاههای مستاصل و بیقرارشان قابل تشخیصاند. د) جورابهایش مارك دارند؟ آدمهایی كه جورابهای ماركدار میپوشند، بشدت كم اعتماد به نفس و ظاهربین هستند، میل به جلب توجه و خودنمایی در آنها به قدری بالاست كه پوشیدن یك جوراب ساده و تمیز را فدای یك جوراب بوگندوی صدبار پوشیده مارك دار میكنند، قبول كنید كه جوراب چهارهزارتومنی را هر روز نمیشود نو كرد! د) از جورابهایش، كارش را حدس میزنیم! تا اینجا شما محیط خانوادگی طرف مقابل، شخصیت تقریبی و سطح اعتماد به نفساش را از طریق جورابهایش حدس زدید، اما اگر میخواهید بدانید چه كاره است، یا تقریبا در چه محیط كاری وقت میگذارد، دوباره به جورابهایش دقت كنید. آدمهایی كه كار بدنی میكنند كمتر حوصله دارند هر روز جورابهایشان را بشویند یا تعویض كنند، آنها جورابهایی سوراخ و چرك دارند و تمایلی هم به پوشاندن انگشت پایشان نشان نمیدهند، در بعضی موارد بخصوص این گروه جورابهایشان را به كل دور میاندازند كه به اندازه دسته اول قابل تشخیصاند. كسانی هم كه كار شركت و دفتری میكنند بیشتر اوقات جورابهای كمرنگ و با كمترین جلب توجه در محیط كار میپوشند كه هرچند تمیز و مرتب است از یكنواختی زندگیشان حكایت میكند.
ـ کسانی که به طرف عقربههای ساعت امضاء میكنند انسانهای منطقی هستند. ـ كسانی كه بر عكس عقربههای ساعت امضاء میكنند دیر منطق را قبول میكنند و بیشتر غیر منطقی هستند. ـ كسانی كه از خطوط عمودی استفاده میكنند لجاجت و پافشاری در امور دارند. ـ كسانی كه از خطوط افقی استفاده میكنند انسانهای منظّم هستند. ـ كسانی كه با فشار امضاء میكنند در كودكی سختی كشیدهاند. ـ كسانی كه پیچیده امضاء میكنند شكّاك هستند. ـ كسانی كه در امضای خود اسم و فامیل مینویسند خودشان را در فامیل برتر میدانند. ـ كسانی كه در امضای خود فامیل مینویسند دارای منزلت هستند. ـ كسانی كه اسمشان را مینویسند و روی اسمشان خط میزنند شخصیت خود را نشناختهاند ـ كسانی كه به حالت دایره و بیضی امضاء میكنند، كسانی هستند كه میخواهند به قله برسند.