سانتریفیوژ دستگاهی است که برای جدا سازی مواد از یکدیگر بر اساس وزن آنها استفاده می شود. این دستگاه مواد را با سرعت زیاد حول یک محور به گردش در می آورد و مواد متناسب با وزنی که دارند از محور فاصله میگیرند. در واقع در این روش برای جدا سازی مواد از یکدیگر از شتاب ناشی از نیروی گریز از مرکز استفاده می گردد، کاربرد عمومی این دستگاه برای جداسازی مایع از مایع و یا مایع از جامد است. سانتریفیوژ هایی که برای غنی سازی اورانیوم استفاده می شود حالت خاصی دارند که برای گاز تهیه شده اند که به آنها Hyper-Centrifuge گفته می شود. پیش از آنکه دانشمندان از این روش برای غنی سازی اورانیوم استفاده کنند از تکنولوژی خاصی بنام Gaseous Diffusion به معنی پخش و توزیع گازی استفاده میکردند. ● Gaseous Diffusion در روش Gaseous Diffusion، گاز هگزافلوراید اورانیوم (UF۶) را با سرعت از صفحات خاصی که حالت فیلتر دارند عبور داده می شود و طی آن این صفحات می توانند به دلیل داشتن منافذ و خلل و فرج زیاد تا حدی می توانند اوانیوم ۲۳۵ را از ۲۳۸ جدا کنند. (به شکل بالا دقت کنید) در این روش با تکرار استفاده از این صفحات فیلتر مانند، بصورت آبشاری (Cascade)، میزان اورانیوم ۲۳۵ را به مقدار دلخواه بالا می بردند. این روش اولین راهکارهای صنعتی برای غنی سازی اورانیوم بود که کابرد عملی پیدا کرد. Gaseous Diffusion از جمله تکنولوژی هایی بود که ایالات متحده طی جنگ جهانی دوم در پروژه ای بنام منهتن (Manhattan) برای ساخت بمب هسته ای، با کمک انگلیس و کانادا به آن دست پیدا کرد. ● Hyper-Centrifuge اما در روش استفاده از سانتریفیوژ برای غنی سازی اورانیوم، تعداد بسیار زیادی از این دستگاهها بصورت سری و موازی بکار می برند تا با کمک آن بتوانند غلظت اورانیوم ۲۳۵ را افزایش دهند. گاز هگزافلوراید اورانیوم (UF۶) در داخل سیلندرهای سانتریفیوژ تزریق می شود و با سرعت زیاد به گردش در آورده می گردد. گردش سریع سیلندر، نیروی گریز از مرکز بسیار قوی ای تولید می کند و طی آن مولکولهای سنگین تر (آنهایی که شامل ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۸ هستند) از مرکز محور گردش دور تر می گردند و برعکس آنها که مولکول های سبک تری دارند (حاوی ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۵) بیشتر حول محور سانتریفیوژ قرار می گیرند. در این هنگام با استفاده از روشهای خاص گازی که حول محور جمع شده است جمع آوری شده به مرحله دیگر یعنی دستگاه سانتریفیوژ بعدی هدایت می گردد. میزان گاز هگزافلوراید اورانیوم شامل اورانیوم ۲۳۵ ای که در این روش از یک واحد جداسازی بدست می آید به مراتب بیشتر از مقداری است که در روش قبلی (Gaseous Diffusion) بدست می آید، به همین علت است که امروزه در بیشتر نقاط جهان برای غنی سازی اورانیوم از این روش استفاده می کنند. بزرگترین دستگاههای آبشاری سانتریفیوژ در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، انگلستان و چین در حال غنی سازی اورانیوم هستد. این کشورها علاوه بر مصرف داخلی به صادرات اورانیوم غنی شده نیز می پردازند. کشور ژاپن هم دارای دستگاههای بزرگ سانتریفیوژ است اما تنها برای مصرف داخلی اورانیوم غنی شده تولید می کند.
ما با پلك زدن سعی میكنیم چشمان خود را تمیز نگه داریم. گاهی اوقات متوجه نمیشویم كه مشغول پلك زدن هستیم. وقتی پلك بر روی چشمان بسته شود یك لایه از آب بر روی سطح چشم حركت كرده و هر غباری را از روی كره چشم بخوبی پاك میكند.
هرساله در ماه سپتامبر هزاران پنگوئن از دیدن اولین اشعههای خورشید به وجد میآیند. بازگشت خورشید پس از ۶ ماه تاریكی به معنی فرا رسیدن بهار است. بیشتر گلهای نیمكره جنوبی شكوفه میدهند، دمای هوا از ۷۰ درجه سانتیگراد به ۲۵ درجه افزایش مییابد. حالا برای پنگوئنها زمان وزن كم كردن، جفتگیری و گرفتن حمام آفتاب و برای گروهی از دانشمندان و كارشناسانی كه زمستان را در قطب سپری كردهاند، زمان جمعآوری غذا فرا رسیده است. بهار در فضا آكنده است و آنچه این انقلاب را در قطب جنوب به وجود آورده، اعتدال پاییزی نام دارد. در قطب جنوب، پاییز به معنی پایان روز است؛ پایان یك روز بسیار بلند و طولانی. خورشید از ماه سپتامبر برفراز قطب جنوب میتابد و پس از آن غروب میكند. در شب قطب كه نزدیك به ۶ ماه به طول میانجامد، دمای هوا به ۷۰ درجه سانتیگراد میرسد و بادها چنان سرد میشوند كه تا مغز استخوان مرغان آبی هم رخنه میكند. روزها و شبهای قطب ماهها طول میكشد. در زمستان كمترین درجه حرارت ثبت شده ۸۹ درجه سانتیگراد بوده است، اما با وجود سرمای شدید، قطب به كویر شباهت دارد. هر سال در قطب جنوب كمتر از ۱ اینچ (۵۴/۲ cm) برف میبارد و این دقیقاً مشابه میزان بارش باران و برف در كویر است. با این حال عجیب به نظر میرسد كه آب و هوای قاره جنوبگان در مقایسه با بسیاری از نقاط منظومه شمسی ملایم و معتدل تعبیر میشود.
دلیل آن چیزی جز وجود حباب های هوا نیست ، این حباب ها بر اثر برخورد آب با ظرف درست می شوند. اما این تیرگی به سرعت از بین می رود ، چون حباب ها به سطح آب می آیند و می تركند و تعدادی از حباب ها نیز درون آی حل می شوند . توجه كنید كه آب سرد ، حباب های هوا را خیلی سریعتر از آب گرم در خود حل می كند ، برای همین تیرگی آب داغ نه تنها بیشتر بنظر می آید بلكه دوام آن نیز بیشتر است ، یعنی مدت زمان بیشتری طول می كشد تا آب گرم شفاف شود